ادامه اعتصاب کارگران هفت تپه در میانه اعتراضات گسترده جامعه علیه حاکمیت – گزارش ویدئویی

اهمیت موضوع:
بی اهمیتکم اهمیتمتوسطمهمخیلی مهم
Loading...

بحران‌ اقتصادی در ایران اوج تازه‌ای گرفته؛ دلار به یک‌باره از جا پرید و حتی تا بالای ۲۵ هزار تومان هم رفت.
در این میان، تورم و جهش در قیمت‌ کالاهای خوراکی، اقشار آسیب‌پذیر جامعه را از نفس انداخته است.
کارگران که متحمل بیشتری آسیب‌ها از این وضعیت بوده‌اند، موج تازه‌ای از اعتراض و اعتصاب را در چند شهر و کارخانه به راه انداخته‌اند.
همچون همیشه، جلودار هفت تپه است و کارگران شرکت نیشکرش؛
آنها شعار می‌دهند و می‌گویند خسته نمی‌شوند.
اعتراض و اعتصاب این کارگران، در این چند سال، بارها خبرساز بوده. این بار اما، تصمیم گرفته‌اند که کار را یکسره کنند.
این کارگران که کارد به استخوان‌شان رسیده، برای دولت و قوه قضائیه خط و نشان می‌کشند.
به نظر می‌رسد که مطالبه‌گری کارگران هفت تپه و حمایت و همبستگی با اعتصاب آنها، حاکمیت را بدجوری در اندیشه فرو برده است.
مقامات دولتی می‌ترسند که مهار اوضاع از دست‌شان رها شود و این اعتراضات، همچون بنزینِ آبان، در همه شهرها گر بگیرد.
ترس‌شان، ترس بی‌جایی نیست؛ آنها به خوبی می‌دانند که همین کارگران سمج در اعتراض، و مصر بر مطالبات را نباید هیچ انگاشت.
هفت تپه می‌تواند آغازگاه دور جدیدی از اعتراضات باشد؛ کابوس بدخیم نظام ولایت فقیه از ۹۶ و ۹۸
بنابراین، آنها با گذشت بیش از چهل روز از اعتراض و اعتصاب کارگران هفت تپه، همچنان دست به عصا راه می‌روند تا مبادا اعتراض هفت تپه در شوش، به سایر مراکز تولیدی کشور سرایت کند.
این رویه را چندی پیش در جرقه‌ای از اعتراضات بهبهان هم آزمودند که مردمش، آزادی و نفی حاکمیت را فریاد کردند.
ماموران حکومتی تلاش کردند در شعارها، پارازیت‌هایی از اخلال و انحراف بیفکنند و دامنه آن را بخوابانند.
فراتر از این، از فردایش تا چندین روز به شهر حالت حکومت نظامی دادند و پاتک تظاهرات راه انداختند و تکرار مرده‌بادها.
قصه به همین‌جا ختم نمی‌شود؛ مقامات دولتی دلایل دیگری هم برای ترس‌شان دارند؛ شکل‌گیری یک خیزش مستقل کارگری که کنترل نهادهای وابسته به حاکمیت را به حاشیه براند.
این نهادها برای سالیان توجیه‌گر استثمار کارگران در کارخانجات در لباس دین و مذهب، و در خدمت استمرار سلطه حاکمیت هستند.
بیخ گوش هفت‌ تپه،‌ کارخانه فولاد اهواز و پالایشگاه نفت آبادان و پتروشیمی ماهشهر خوابیده است و کارگرانی که برای اعتراض در گلو مانده سالیان، گوش‌خوابانده‌اند.
سال ۵۷ اعتصاب همین کارخانجات و مراکز تولیدی بود که حکومت شاه را فلج کرد.
اداره شورایی کارخانه توسط کارگران یک خواست مشروع و سابقه‌دار از سوی بسیاری از کارگران بوده و هست.
اما اکنون، مطالبات کارگران شرکت نیشکر هفت تپه چیزی بیشتر از پرداخت دستمزدهای عقب افتاده، بازگرداندن کارگران اخراجی به سر کار و لغو خصوصی‌سازی این شرکت نیست؛ دولت، همین را هم بر‌نمی‌تابد.
اعتراضات کارگران هفت‌ تپه توجهات بین‌المللی را به خود جلب کرده و حمایت‌هایی را برانگیخته است.
کارگران از این امر غافل نیستند که در شرایطی که دولت، شیوع کرونا را برای ادامه حیات خود و سرکوب کارگران و مردم به خدمت گرفته، بر شدت اعتراضات خود بیافزایند.
#هفت_تپه #اعتصاب #اعتراضات
خبرها و ویدئوهای بیشتر در لینک: http://www.irankargar.com

نظرات