«پراکندگی سیاسی و نظری، فرقه‌گرایی و عدم مدارای سیاسی اپوزیسیون وحدت عمل جدی را ناممکن می‌کند»

اهمیت موضوع:
بی اهمیتکم اهمیتمتوسطمهمخیلی مهم
Loading...
«پراکندگی سیاسی و نظری، فرقه‌گرایی و عدم مدارای سیاسی اپوزیسیون وحدت عمل جدی را ناممکن می‌کند»
Share

«چگونه می‌توان به شکلی موثر از زندانیان سیاسی حمایت کرد و شیوه‌های حمایت از آنها را ارتقا داد؟» پاسخ هایده مغیثی، پژوهشگر ارشد و استاد بازنشسته دانشگاه یورک در تورنتو به پرسش «زمانه» را در ادامه بخوانید.


▪️ پاسخ به این پرسش هم ساده و هم دشوار است. پاسخ ساده وحدت عمل برای بسیج امکانات وسیع انسانی، فکری و مالیِ میلیون ها ایرانیِ مخالف رژیم اسلامیِ خارج از کشور در دفاع از زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران است. چنین وحدتی متضمن توافق افراد، گروهها و نهادهای سیاسی و فرهنگی ایرانی در کشورهای مختلف – ضمن حفظ اختلافات بینشی و ایده ئولوژیک خود – برای پشتیبانی سیاسی و عملی از زندانیان سیاسی رژیم اسلامی است. برقراری ارتباط و جلب پشتیبانی نهادهای بین المللی حقوق بشر، جریانات مترقی در غرب، و وکلای پیشرو وشخصیت های علمی و فرهنگی شناخته شده در کشورهای غربی، ترتیب دادن اعطای جوایز معتبر به مبارزین داخل کشور، استفاده مستمر از رسانه های معتبر ایرانی و غیر ایرانی، برگزاری گردهم آئی های سیاسی و فرهنگی، راه پیمایی ها، و جمع آوری کمک های مالی برای کمک به مخارج دفاع حقوقی و هزینه های بهداشتی زندانیان و در صورت لزوم کمک به خانواده های آنان و ایجاد سایت هائئ مشخصا برای این منظور و گزارش فعالیت ها و هزینه های این حرکت های مشترک، از جمله گام های موثر در جهت ارتقا ی حمایت از زندانیان سیاسی و عقیدتی است.

اما پاسخ به این پرسش در عین حال دشوار است، چرا که پراکندگی سیاسی و نظری، فرقه گرایی و عدم مدارای سیاسی اپوزیسیون ایران ، از راستِ افراطی تا چپِ افراطی، هر گونه وحدتِ عمل جدی را  نا ممکن می سازد. نمونه بارز پراکندگی اپوزیسیون را میتوان هر سال در تعدد مراسم یادمان کشتار ۶۷ و یا مراسم روز زن در هر یک از شهر های محل زندگی مهاجرین ایرانی دید. حتی ساده ترین و متداول ترین حرکت اعتراضی، یعنی امضاء یک بیانیه ساده جمعی برای پشتیبانی ازفعالان سیاسی مدنی داخل کشور، بطور مثال، حمایت از بیانیه ۱۴ زن کنشگر مدنی و سیاسی، با انواع بهانه ها و شرط و شروط مواجه می شود.

تلاش هایی برای نزدیکی و وحدت جریانات کمابیش مشابه یکدیگر صورت گرفته که مثبت است، اما مقابله با رژیم واپس گرای مذهبی، در شرائطی که مبارزین داخلی بخصوص زندانیان در سخت ترین شرایط سرکوب قرار دارند، نقش فعالانه تری را از اپوزیسیون خارج می طلبد.

در حالی که رژیم اسلامی در سخت ترین بحران اقتصادی، سیاسی، فرهنگی، اخلاقی و بین المللی، تمامیِ مشروعیت سیاسی خود را از دست داده، باز نگری سیاست های موجود برای اپوزیسیون حیاتی است. وحدت عملِ هماهنگ و نیرومند در دفاع از زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران می تواند آزمایشی از  امکان توافق و همکاری برای حرکت هماهنگ در جهت گذار کامل از جمهوری اسلامی و استقرار دموکراسیِ سکولار و مترقی باشد.


در همین زمینه

«بسیج از پایین، نه جلب حمایت از بالا» ــ کمیته عمل سازمانده کارگری

«مدافعین زندانیان در هر شهری کمیته‌های محلی ایجاد کنند» ــ کمپین حمایت از بازداشت‌شدگان هفت‌تپه و زندانیان ترقی‌خواه

«ضرورت هم‌افزایی در برابر چهاردهه تجربه و دانش سرکوب» ــ ک. م.، فعال سیاسی و مدنی در ایران

«حمایت جنبه‌های گوناگونی دارد» ــ شیوا نظرآهاری، فعال حقوق بشر و حقوق زنان

«خارج‌نشین‌ها مراقب باشند به خطرات برای کنشگران ساکن ایران دامن نزنند» ــ سپیده جدیری، شاعر و کنشگر زنان

«اعتراضات مستمر مردمی نقش اصلی را در  آزادی  زندانیان سیاسی ایفا می‌کند» ــ شیوا محبوبی، سخنگوی کمیته مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی

«شبکه‌های همبستگی منطقه‌ای و جهانی ایجاد کنیم» ــ فریدا آفاری، پژوهشگر چپ‌گرا و عضو اتحاد سوسیالیست‌های خاورمیانه

«لازم است به خودمان تلنگر بزنیم» ــ منیره برادران،فعال و نویسنده چپ‌گرا

«دفاع موثر از زندانی سیاسی و آزادی بیان، دو عرصه متفاوت اما موازی یکدیگرند» ــ پریسا پوینده، از مسئولان کمیته مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی

Share
نظرات