چرا نتیجه انتخابات آمریکا برای بریتانیا مهم است؟

اهمیت:
بی اهمیتکم اهمیتمتوسطمهمخیلی مهم
Loading...
  • جیمز لندل
  • بی‌بی‌سی

۳۴ دقیقه پیش

انتخابات

اگر می خواهید یکی از مهمترین بناهایی را که نماد “رابطه ویژه” بریتانیا و آمریکاست ببینید، قدم زنان به میدان گروسونور بروید که در قلب لندن در یک مکان آرام و سرسبز قرار دارد.

در این میدان، مجسمه بزرگ فرانکلین دلانو روزولت، رئیس جمهور آمریکا در زمان جنگ جهانی دوم را که روی یک ستون سنگی قرار دارد مشاهده می کنید. لوحه ای در پایین مجسمه دیده می شود که شرح می دهد از این مجسمه در سال ۱۹۴۸ پرده برداری شده و هزینه ساخت آن با “پول های مردمی از سراسر بریتانیا” تامین شده است.

فکرش را بکنید: در ایام ریاضت اقتصادی شدید پس از جنگ و جیره بندی مواد غذایی، ۱۶۰ هزار بریتانیایی تا آن حد آمریکا را تحسین می کردند که حاضر بودند برای مجسمه یادبود رئیس جمهور سابق آن کشور هر یک ۵ شیلینگ- معادل ۸ پوند امروز- بپردازند.

بوریس جانسون و دونالد ترامپ

شاید این مجسمه یادبود، اوج روابط آمریکا و بریتانیا را نشان می دهد چون بعید به نظر می رسد که امروز بسیاری از بریتانیایی ها حاضر باشند با پول نقدی که به زحمت به دست آورده اند، هزینه ساختن مجسمه دونالد ترامپ را تامین کنند.

دیدار باراک اوباما با شاهزاده جورج در کاخ کنزینگتون در لندن در سال ۲۰۱۶

توضیح تصویر،

دیدار باراک اوباما با شاهزاده جورج در کاخ کنزینگتون در لندن در سال ۲۰۱۶

نتیجه بررسی مرکز تحقیقات پیو، در ماه گذشته حاکی از این بود که تنها ۱۹درصد بریتانیایی ها اعتماد دارند که دونالد ترامپ در ارتباط با مسائل جهانی کار درست را انجام می دهد. در طی چهار سال گذشته از روابط بریتانیا و آمریکا انتقاد فراوان شده است.

دونالد ترامپ به طور علنی از مذاکرات ترزا می، نخست وزیر وقت بریتانیا در مورد برگزیت انتقاد کرد، در توییتر، دستگاه اطلاعاتی بریتانیا را متهم به جاسوسی در باره خودش کرد، در گفتگوی تلفنی درباره نحوه برخورد بریتانیا با هوآوی، غول تکنولوژی چینی، بر سر بوریس جانسون داد کشید.

لُرد سدویل، دیپلمات پرسابقه و مشاور امنیت ملی سابق بریتانیا در باره روابط کشورش با آمریکا به بی‌بی‌سی گفت “در سطح سیاسی فراز و نشیب هایی” بوده. دونالد ترامپ یک کاخِ سفید نشین غیر معمول است.”

البته مناسبات رسمی بین دو کشور ادامه می یابد؛ ارتباطات نظامی، دیپلماتیک و اطلاعاتی دراز مدت در تار و پود هر دوکشور تنیده شده.

ولی این، ساکن کاخ سفید است که چگونگی این روابط را تعیین می کند و به همین جهت است که انتخابات سوم نوامبر اهمیت دارد.

دونالد ترامپ و همسرش ملانیا در سال ۲۰۱۸ با ملکه در قلعه وینزور دیدار کردند

توضیح تصویر،

دونالد ترامپ و همسرش ملانیا در سال ۲۰۱۸ با ملکه الیزابت دوم در قلعه وینزور دیدار کردند

اما پرسش مهم در مورد دوره دوم ریاست جمهوری دونالد ترامپ این است که آیا به دلیل عدم وجود نگرانی های انتخاباتی، او بی محابا دست به کارهای خطرناک خواهد زد یا این که با نگاه به میراثی که به جای خواهد گذاشت سعی خواهد کرد در رفتارش میانه روی را مراعات کند.

برخی بر این عقیده اند که وضعیت کم و بیش مانند گذشته خواهد بود، که برای بریتانیا به این معنی است که روابط گرم شخصی در حد معقول بین رئیس جمهور و نخست وزیری که زمانی او را “ترامپ بریتانیا” خوانده بود وجود خواهد داشت. اظهار نظرهای مثبت بیشتری در باره برگزیت و قرارداد بازرگانی آتی شنیده خواهد شد. ولی همچنین احتمالا مناقشه های بیشتری بر سرِ برخورد با مسائلی مانند روابط با چین یا ایران درخواهد گرفت.

اما از لحاظ ماهیت محتوا، نکته مجهول این است که آیا آمریکا در دوره دوم ریاست جمهوری آقای ترامپ آمریکا حتی بیشتر از گذشته خودش را از پیمان ناتو کنار خواهد کشید؟ جان بولتون، مشاور سابق امنیت ملی دونالد ترامپ در مصاحبه اخیرش گفته که خطر واقعی یک چنین کاری وجود دارد.

البته عده ای معتقدند که هیئت حاکمه سیاسی آمریکا نخواهد گذاشت این اتفاق بیافتد. ولی اگر آمریکا از ناتو فاصله بگیرد در آن صورت بریتانیا و سایر کشورهای اروپایی ناچار خواهند شد بودجه دفاعی خود را افزایش دهند که به معنی افزایش قابل توجه مالیات ها خواهد بود.

جو بایدن

توضیح تصویر،

جو بایدن در برابر دفتر نخست وزیری در هنگام بازدید به عنوان معاون رئیس‌جمهوری آمریکا

در مورد ایران، دولتِ دومین دوره ریاست جمهوری آقای ترامپ برای از هم پاشیدن توافقی که ایران جهت محدود کردن بلندپروازی های هسته ای اش کرده بود، فشار بیشتری وارد خواهد کرد. بریتانیا هم تحت فشار قرار خواهد گرفت که یا از متحدین اروپایی خود جدا شود یا این که خطر تحریم های شدیدتر آمریکا را که به طور غیرمستقیم به فعالیت های بازرگانی و بانک های بریتانیایی تعلق خواهد گرفت، بپذیرد. اگر آقای ترامپ برای یک دوره چهار ساله دیگر انتخاب شود اختلاف با آمریکا بر سر این موضوع و مسائل دیگر، احتمالا افزایش خواهد یافت.

اما اگر جو بایدن برنده شود، آمریکا به سازمان های بین المللی مانند سازمان ملل متحد که برای بریتانیا ارزش زیادی دارد، کمتر نظر خصمانه خواهد داشت و در صدد بهبود مشارکت در امور جهانی برخواهد آمد.

جو بایدن قول “اجلاس دموکراسی ها” را می دهد. مناسبت کشورهای دو طرف اقیانوس اطلس آسان تر و کمتر غیرقابل پیش بینی خواهد بود و توییت های غیرمنتظره کاهش خواهد یافت.

انتخابات آمریکا برای تغییرات آب و هوایی به چه معنی خواهد بود؟

روابط بریتانیا و آمریکا بر سر تعیین سیاست در چند مورد بهبود خواهد یافت. تغییرات اقلیمی را در نظر بگیرید. سال آینده بریتانیا میزبان یک اجلاس بزرگ سازمان ملل متحد موسوم به COP۲۶ است. ابراز امیدواری شده که جهان در این اجلاس بر سر اهداف تازه برای کاهش گازهای گلخانه ای به توافق برسد. احتمال نمی رود که دونالد ترامپ که از موافقتنامه آب و هوایی پاریس خارج شده بود به حصول یک توافق جدید کمک کند. ولی جو بایدن قول داده است که مجددا به موافقتنامه پاریس ملحق خواهد شده و حتی برای پیشبرد اهداف بلندپروازانه تری تلاش خواهد کرد.

چشم انداز روابط با کشورهای خارجی

هم جو بایدن و هم بوریس جانسون موضع انعطاف ناپذیری در برابر روسیه دارند اما به چین نزدیک ترند و در حالی که در مورد لزوم به چالش کشیدن رفتار زیانبخش چین هم عقیده اند، اجازه شرکت چین در مسائل جهانی را می دهند. از آنجا که آقای بایدن، قول داده دوباره به توافق هسته ای ملحق خواهد شد، ممکن است از شدت اختلاف نظر بر سر ایران کاسته شود.

البته نباید تصور کرد که ریاست جمهوری جو بایدن، هیچ مشکلی برای بریتانیا ایجاد نخواهد کرد.

آقای بایدن، یکی از دوستداران ذاتی و بدیهی بوریس جانسون نیست و دسامبر گذشته او را “یک همانندسازی شده فیزیکی و احساسی” دونالد ترامپ توصیف کرده بود. او به شدت مخالف برگزیت بود و به عنوان کسی که حس قوی به میراث ایرلندی اش دارد، از تاثیر بالقوه خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا بر اقصاد ایرلند و امنیت ایرلند شمالی ابراز نگرانی کرده است.

بسیاری از تحلیلگران معتقدند که با پیروزی جو بایدن، آمریکا توجه خود را بیشتر به آلمان و فرانسه معطوف خواهد کرد و این دو کشور و اتحادیه اروپا را شرکای اصلی آمریکا در فراسوی اقیانوس اطلس خواهد دانست.

پیتر وستمکات، سفیر سابق بریتانیا در واشنگتن می گوید: “گرایش بایدن، به پاریس و برلین خواهد بود، نه به این دلیل که او به طور ذاتی مخالف بریتانیاست، بلکه به این خاطر که به علت برگزیت ما اهمیت کمتری برای واشنگتن خواهیم داشت. ارزش ما برای آمریکا همواره با این که چه تغییری می توانیم در منافع آمریکا در اروپا بدهیم و بالعکس، مرتبط بوده است.”

بسیاری از ناظران می گویند اعم از این که چه کسی سوم نوامبر برنده شود، بعضی روندها ادامه خواهد داشت: عقب نشینی تدریجی آمریکا از رهبری جهانی و مداخله نظامی به دلیل احیاء غریزه انزواگرایی در این کشور.

آقای بایدن ممکن است در ارتباط با دنیای خارج جهان گراتر باشد، ولی او هم قول می دهد که به مداخله آمریکا در “جنگ های ابدی” پایان دهد و سیاست خارجی خود را بر بهبود سطح زندگی مردم طبقه متوسط آمریکا و حمایت نیروی کار آمریکا در برابر موج جهانی شدن متمرکز کند.

سوفیا گستون، مدیر گروه سیاست خارجی بریتانیا می گوید یک چنین شرایطی سبب خواهد شد که بریتانیا برای پر کردن خلأ ایجاد شده و دفاع از سازمان های چند جانبه که به نحو خوبی به غرب خدمت کرده اند، تحت فشار قرار گیرد.

“حتی اگر بایدن برنده شود، به دلیل این که رئیس جمهور آمریکا بیشتر نگران چشم انداز نارضایتی های داخلی کشورش خواهد بود، بریتانیا ناچار خواهد شد نقش مهمتری در این نهادهای بین المللی و نیز در ارتباط با مسائلی مانند تغییرات آب و هوایی، دموکراسی و حقوق بشر داشته باشد.”

Subscribe
Notify of
0 نظر
Inline Feedbacks
View all comments